Ik ben altijd gefascineerd geweest door plekken die al een leven achter zich hebben.
Een oud station, een leegstaand fabriekspand, een museumzaal aan het einde van de dag. Op het eerste gezicht zijn het vooral gebouwen en ruimtes. Maar wie iets langer blijft kijken, ziet sporen van de mensen die er kwamen, werkten en leefden.
Dat is ook wat mij aanspreekt in erfgoedfotografie. Het gaat voor mij niet alleen om het zo mooi mogelijk vastleggen van een gebouw of collectie. Juist de kleine details vertellen vaak het meeste. Een afgesleten deurknop. Het licht dat door een hoog raam naar binnen valt. Een beschadigde tegelvloer of een schilderij dat na tientallen jaren nog op dezelfde plek hangt.
Als fotograaf probeer ik ruimte te laten voor die details. Ik hoef niet altijd alles te laten zien. Soms zegt een enkel beeld meer wanneer niet direct duidelijk is wat je precies ziet.
De mooiste opdrachten zijn voor mij dan ook de projecten waarbij ik de tijd krijg om een plek te leren kennen. Eerst kijken, rondlopen en luisteren. Pas daarna de camera pakken.
Want uiteindelijk fotografeer ik niet alleen wat er staat.
Ik probeer vast te leggen wat er is geweest.
